Skip to main content

Love is in Me!

I'm not in Love, but Love is in Me!
कसली भारी कन्सेप्ट आहे बघा ना... म्हणजे तुम्ही प्रेमात नाही आहे, तर प्रेम तुमच्यात आहे!!!
प्रत्येकाची सुप्त ईच्छा असतेच की त्याने आयुष्यात एकदातरी कोणाच्यातरी प्रेमात पडावं. पण जर खुद्द प्रेम तुमच्यात असेल, तर प्रेमात पडायची गरजच काय!!! ते ऑलरेडी तुमच्यात पडलंय... (आय नो दिस सौंड्स सिली , बट यु गेट द पोईंट, डोन्ट यु???) म्हणजे जसं आपण इंग्लिश मध्ये म्हणू शकू, Love is 'in' You!
जर असं असेल तर प्रेम शोधायची काय गरज, ते तुमच्यात आहे. ज्या गोष्टी आपल्याला अगदी मनापासून आवडतात, त्या गोष्टींच्या आपण प्रेमात आहोत असं आपण म्हणतो.
"मी आज अमक्या पुस्तकाच्या प्रेमात पडलेय..."
"मी निसर्गावर अगदी मनापासून प्रेम करते..."
"आय लव माय फ्रेंड्स..."
"आय'म सो इन लव विथ हिम...", वगैरे वगैरे गोष्टी आपण नेहमी बोलत असतो...
पण हे 'प्रेमात आहोत' म्हणजे नक्की काय???
आणि हे 'प्रेमात असणे ' आणि 'प्रेम करणे' म्हणजे सेमच आहे की वेगवेगळ???

Twilight Saga मधली नायिका तिच्या बेस्ट फ्रेंडला म्हणते की, "Jake, I love you, but i'm not in love with you..." हे वाचल्यावर वाटलेलं की कोडं सुटलं... पण आता, यात कोड्यात पडण्यासारखं होतं तरी काय, असं वाटतंय!!!
काही गोष्टी क्लिक झाल्यावर जग किती सोप्पं झाल्यासारखं वाटतं!
'प्रेम अनुभवल्याशिवाय कळत नाही...'
'प्रेम ही एक abstract संकल्पना आहे' असं सगळे म्हणतात, मग त्याला थोडा वास्तवाचा स्पर्श द्यायला काय हरकतेय...
म्हणजे जर प्रेम तुमच्यात आहे, तर त्यासोबत काय करायचं हे सर्वस्वी तुम्ही ठरवणार; स्वत:कडे साठवून ठेवायचं की जगासोबत शेअर करायचं ते....!
थोर=मोठ्यांनी सांगून ठेवलंय 'अति तिथे माती'... आता प्रेमासारख्या पवित्र गोष्टीची माती करण्यात काय अर्थ आहे??? त्यापेक्षा SHARE IT!!!




- स्वच्छंदी

Comments

davbindu said…
love is in d air...
i breathe air...
so i have love in me...
i loved that love is in me thus i love me... :)

now i m in love wid this post...
spread d love...
Manali said…
@davbindu : you wrote the lines??? Beautiful they are!!!
n yes, Spread The Love!
davbindu said…
yesss ...just wrote this lines,after reading u r post ... THanks... :)
:) याची मला कधी जाणीवच नाही झाली. ती करून दिल्याबद्दल thanks!!!
Manali said…
@ गीतांजली: Thank You So Much! N Welcome...!
@ श्रीराज: My Pleasure!!! :)
Ketan Patil said…
सुंदर ! असा कधी विचारच केला नव्हता.
Manali said…
@ketan : :) मी लिहिलेलं काहीतरी वाचून वेगळा विचार करताय हे वाचून जाम मस्त वाटलं!!!
Aditi Mahajan said…
hmm...patlay bara ka!! ;)
Manali said…
@ Aditi : धन्यवाद मुली!!!
केदार said…
नमस्कार,
तुमची ती भीगी जुल्फेंवाली पोस्ट आवडली. अहो, तो कार्यक्रम पाहणे हा एक सोहळा असतो..:))शायरीची सुरुवात तिथेच होत असावी.
Manali said…
धन्यवाद केदार! :)

Popular posts from this blog

तू कोई और है

आज मी एकटी एक सिनेमा बघायला गेले. ‘मजबुरी’ म्हणून नाही तर बघायचा होता म्हणून! माझी एकटे जाऊन सिनेमा बघायची खूप वर्षे इच्छा होती, पण कधी तशी वेळ आली नाही. या वेळेस सुद्धा आली नसती, परंतु संधीची चाहूल लागताच मी ठरवलं कि यावेळेस नक्की! सिनेमा संपल्यावर समोरच्या क्यानी मध्ये मी एका अनोळखी मुलीसोबत table shareकेले. हा अनुभवदेखील पहिलाच! मी माझा सुलेमनी चहा पिता पिता तिच्याशी बऱ्याच गप्पा मारल्या. असे अनुभव खऱ्या अर्थाने माणसाला समृध्द करतात!
सिनेमा ह्या गोष्टीकडे नेहमीच एक social गोष्ट म्हणून पहिले जाते.त्यात तत्थ्य असले तरी सिनेमा हा एक वैयक्तिक अनुभव असायला हवा. निदान माझ्यासाठी तरी आहे! For me, cinema is all about what it makes you feel. Cinema is a piece of art. We should pay attention to its craft. There a quote by Rainbow Rowell from a brilliant book called ‘Eleanor and Park’. It says, “Eleanor was right. She never looked nice. She looked like art, and art wasn’t supposed to look nice; it was supposed to make you feel.” So I try to measure everything that I see against that unit. How m…

विपश्यना : एक चिंतन

विपश्यनेचा दहा दिवसांचा कोर्स करून आज पाच दिवस झालेत. याबद्दल लिहायचं हे नक्की होतं, पण गेले काही दिवस काय लिहू हे समजतच नव्हत. प्रत्येक व्यक्तीचा अनुभव हा वेगळा असतो कारण प्रत्येक व्यक्ती ही वेगळी असते. म्हणूनच मला सर्वसमावेशक असं काहीतरी लिहायच होतं. आता बसलेय लिहायला...

सर्वात आधी, विपश्यना म्हणजे काय?

स्वच्छंदी ते सात्मन्

सध्या प्रश्न हा आहे की मी पुन्हा इथे का आलेय?
मी २०१० मध्ये बारावीची परीक्षा झाल्यानंतर हा ब्लॉग लिहायला सुरु केलेला. आणि तेव्हाची कारणं ही खूप वेगळी होती. तेव्हा आतली घुसमट कुठेतरी व्यक्त व्हावी ही इच्छा होती. (VERSION - 2010)
परंतु आता विचार केल्यावर असं जाणवतंय की बरंच काही बदललंय आणि रोजच्या रोज बदलतंय. ह्या बदलांची कुठेतरी नोंद करून ठेवायला हवीये. जर तुम्ही या आधी इथे कधी आला असाल तर तुमच्या लक्षात येईल की ह्या ब्लॉगचे नाव आता ‘सात्मन्’ असे झाले आहे. पूर्वी ते ‘स्वच्छंदी’ असे होते! आणि ह्या ब्लॉग चा address meemanali.blogspot.in असा होता! आणि आता मला त्या गोष्टीची लाज वाटत होती. म्हणजे स्वतःचं नाव त्या ब्लॉग address मध्ये ठेवण्यासाठी मी (mee) केलेला अट्टाहास आता मला नकोसा वाटत होता. आता नाहीये मी तशी! मी स्वच्छंदी देखील नाहीये. होय, हे खरं आहे. आणि मला त्याचा स्वीकार करणं हे शिकायलाचं हवं. मी स्वच्छंदी विचार करत असेन, परंतु मी स्वच्छंदी वागत नाही. त्याला बरीच कारणे आहेत. स्वच्छंदी हा एक प्रकारचा escape होता बहुतेक! त्या वेळेस मी जशी आहे त्याबाबत comfortable नसल्याने स्वत:च निर्माण क…