Skip to main content

मला 'लंप्या' का आवडतो...


तर माझी आणि लंप्या ची ओळख काही फार जुनी नाही. नुकतीच पंधरा दिवसांपूर्वीची आहे. एका मैत्रिणीने माझी त्याच्याशी ओळख करून दिली. तसा तो आहे माझ्यापेक्षा लहान पण त्याच्यावर लगेच जीव जडला. तो आवडण्याची तशी खूप सारी कारणे आहेत, त्यातली काही आज तुम्हाला सांगायाचीयेत, बाकीची 'टॉप सिक्रेट'!

१. त्याची ओब्झर्वेशंस : त्याला खूप साऱ्या छोट्या छोट्या गोष्टींत जग दिसतं. प्रत्येक पाहिलेल्या किंवा ऐकलेल्या गोष्टींवर विचार हा त्याला करायलाच हवा. त्यातून, स्वत:चे असे, काही 'मॅड'सारखे अंदाज बांधायचे आणि मग बाकी संपूर्ण जग कसं 'मॅड' आहे, हे ठरवायचं.

२. त्याचं आपल्या लोकांवर असणारं प्रेम : तो खरंतर राहतो आजी-आजोबांकडे, म्हणजे आई-बाबा, भाऊ-बहिणी यांच्यापासून दूर. त्याला नेहमी त्याच्या घरच्यांची आठवण सतावत असते. मधेच त्याला आपण त्या सगळ्यांपासून, विशेषत: आईपासून दूर जात आहोत अशी भीती देखील वाटत असते. मग तो त्यांच्या आठवणी जागवायला सुरुवात करतो आणि नकळत एक अदृश्य बंध दाखवतो, ज्याने तो घरच्यांशी बांधला गेलेला आहे. आणि आपल्याला अशी पक्की खात्री करून देतो कि तो कधीच त्यांच्यापासून तुटणार नाही.

३. त्याची शाळा : लंप्या त्याच्या गावातल्या एका छोट्याशा शाळेत जातो. त्याची आई देखील त्याच शाळेत होती. त्यामुळे कदाचित त्याला शाळा खूप जवळची वाटते! त्याला गायनात आणि चित्रकलेत विशेष रस आहे. त्याची शाळा त्याला या दोन्ही बाबतीत खूप प्रोत्साहन देते. प्लस त्याचे शाळेतले मित्र! जे अगदी त्याच्यासारखेच 'मॅड' आहेत.

४. त्याची व्यक्त होण्याची पद्धत : विशेषत: बोलण्याची ढब! त्याचा बोलण्यात एवढी निरागसता आहे कि काय सांगू. तो त्याच्या आजूबाजूच्या प्रत्येक विचित्र गोष्टीला 'मॅड' मानतो. मग ती त्याची भातुकलीत खोटा खोटा चहा बनवून देणारी बहीण असो वा काही सुचत नसताना खोलीत येरझाऱ्या मारणारे आजोबा असोत, त्याला हे सर्वच 'मॅड' वाटतात! अगदी निर्जीव वस्तूसुद्धा! आणि तो नेहमी 'एकोणवीसशे' वेळा विचार करतो बरं का!

५. त्याची मैत्रीण सुमी : या सुमीची आठवण जरी आली, तरी त्याच्या पोटात काहीतरी गडबड होते. ही सुमी त्याच्याशी कधी कधी खूप चांगली वागते, तर कधी कधी उगाचच त्याच्यावर रागवत असते. त्यामुळे त्याच्या दृष्टीने तर ती अगदीच 'मॅड' आहे! 

तर असा हा 'मॅड' लंप्या आणि त्याचा म्हणजे अगदी त्याचाच 'मॅडनेस'!!!

सौजन्य : बुकगंगा 


ता.क. : तर बऱ्याच जणांना आतापर्यंत कळले असेल  कि हे लंप्या काय प्रकरण आहे, परंतु कदाचित अशाही काही व्यक्ती असतील ज्या अजून लम्प्याला ओळखत नसतील, त्यांच्यासाठी :
लंप्या हा 'प्रकाश नारायण संत' यांच्या 'वनवास' या कथासंग्रहाचा 'मॅड'सा हिरो आहे, जो त्याच्या विचारांची असंख्य आंदोलने आपल्याला सहज तितक्या सोप्या भाषेत सांगायचा प्रयत्न करतोय. या सर्व प्रक्रियेला आपण एक प्रकारचा 'मॅडनेस' म्हटलंत तरी चालेल!!! 
तर मला 'लंप्या' आवडण्याची ही काही कारणं आहेत, तुम्हालाही तो आवडेल अशी आशा! तरी तुम्हाला त्याच्याबद्दल नक्की काय आवडतं, हे प्रतिक्रियांद्वारे जरूर कळवा!

ता. ता. क. : पुस्तकाच्या मुखपृष्टाचा शोध घेता घेता लंप्या बद्दल अजून मॅड पोस्ट सापडली, जरूर वाचा : http://mansvi.blogspot.com/2011/03/blog-post.html


- मनाली
            

Comments

सुहास said…
एकदम मॅडसारखं लिहिलंय पुस्तक...मॅडसारखं एका बैठकीत वाचलं होतं :) :) :)
Manali said…
मी पण! सध्या 'शारदा संगीत' हाती घ्यायच्या आधी जरा ब्रेक घेतलाय, मग पुन्हा!!!
davbindu said…
एक मॅड अजून ह्या मॅडला ओळखत नव्हता ... जो परिचय करून दिल्यावर त्यावरून तरी १०० % आवडणार अस वाटतेय... लवकरच घेतो वाचायला...
रश्मी said…
एय मनाली....मनापासून आभार... :) :) खरं सांगू, तर मी सर्वांत प्रथम लंपनचं पुस्तक वाचायला घेतलं तेव्हा मला जे वाटलं तेच तू तंतोतंत उतरवलंयस तुझ्या लिखाणात... मस्त...खरंच. साधं, सोपं आणि सुटसुटीत...!!!
Manali said…
@ दवबिन्दु : शक्य तितक्या लवकर घ्या वाचायला, आणि मॅड बनून जा...
Manali said…
@ रश्मी : धन्यवाद! खरंतर जेवढी त्याची भाषा साधी आणि सोपी आहे, तेवढाच तो कॉम्प्लेक्स! त्यामुळे जे मनात येईल ते उतरवलं! अगदी मॅड सारखं!
BinaryBandya™ said…
चारीही पुस्तके भारी आहेत. मी हावऱ्यासारखी सगळी वाचून काढली होती आठवडाभरात.
ह्याच पठडीतले अजून एक पुस्तक म्हणजे मिलिंद बोकीलांचे "शाळा"...

लंपन महाराष्ट्र-कर्नाटक सीमाभागातली मराठी बोलत असतो ती ऐकायला/वाचायला फार गोड वाटते ..



आणि ब्रेक वगेरे घेऊच नको धडाधड वाचून काढ ...
Manali said…
@BinaryBandya : शाळाही माझं आवडतं पुस्तक आहे, पण ते आता सेकंड फेवरीट झालं! :) आणि हो, मी सुरुवात केलीये वाचायला!!!
@ Abhi:D +1
@Manali: पुस्तकाची नोंद घेतलेय...आज बघतो वाचनालयात आहे का... नसेल तर Majestic जिंदाबाद :D
Manali said…
@श्रीराज : कुठूनही घे, पण नक्की वाच!!!
Unique Poet ! said…
खूप उशीरा प्रतिसाद देतोय... !
पण मनाली खूप खूप आभार्स ! :) .. लंपनची ओळख करून दिल्याबद्दल !
हा लेख वाचला नसता तर माहीत नाही लंपनची भेट कधी झाली असती... मी त्या साठी सदैव आभारी असेन.... !:)
Manali said…
My pleasure Unique Poet!
मीही त्या व्यक्तीची खूप खूप आभारी आहे, जिने मला हे पुस्तक वाचायला सांगितलं...!
Jaswandi said…
Manali.. mastay blog tuza khup..
ani about Lampan.. lai goad porga ahe.. mazapan favorite ahe to.. tula toh awadala asel tar "Paddy Clarke ha ha ha" navacha Roddy Doylecha pustak ahe.. te vach.. tepan awdel khup
Manali said…
@Jaswandi : hey jaswandi, so good to see you here! तुझं लिखाण मला जाम म्हणजे जाम आवडतं!!! त्यातही "जब वी मेट ची करीना" अल्टिमेट आहे... गेल्या वर्षभरात दहा वेळा तरी वाचलं असेन मी... प्रत्येक वेळी मी तेवढीच हसत असते! अप्रतिम!
आणि हो, मी तू सांगितलेलं पुस्तक नक्कीच वाचेन...
धन्यवाद! आणि मला खूप आनंद आहे कि तुला माझा ब्लॉग आवडलाय! :) :) :)
Sorry I should have replied you that time itself but better late than never...

Thanks for introducing Lapan to Deven n then to us via Deven...hi post wachyachi rahili hoti...
aata Lampan kadhi wachen mahit naahi pan list war nakki aahe...:)
Manali said…
Aparna : yes, you are absolutely right better late than never... good to see you here... n You are Always Welcome! :)
indraneel said…
वाह.. मराठी पुस्तक मित्र या ब्लॉग साठी लंपन वर लेख लिहिताना तुमचा लेख वाचनात आला. खरंच लंपन ने बऱ्याच लोकांना अगदी मॅड करून सोडलंय. छान वाटलं वाचून. तुम्ही पण माझं विवेचन इथे वाचू शकता http://marathipustakmitra.com/2013/05/06/lampan-vanvaas-prakash-narayan-sant/
Tushar Joshi said…
https://www.facebook.com/NaLihileliPatre या पानावर प्रकाशित होणारी लंप्याला पत्रे हे सदर वाचायला विसरू नकोस. खूपच मज्जा आहे अगदी तंतोतंत, हुच्चमॅड झाल्यासारखे :)

Popular posts from this blog

तू कोई और है

आज मी एकटी एक सिनेमा बघायला गेले. ‘मजबुरी’ म्हणून नाही तर बघायचा होता म्हणून! माझी एकटे जाऊन सिनेमा बघायची खूप वर्षे इच्छा होती, पण कधी तशी वेळ आली नाही. या वेळेस सुद्धा आली नसती, परंतु संधीची चाहूल लागताच मी ठरवलं कि यावेळेस नक्की! सिनेमा संपल्यावर समोरच्या क्यानी मध्ये मी एका अनोळखी मुलीसोबत table shareकेले. हा अनुभवदेखील पहिलाच! मी माझा सुलेमनी चहा पिता पिता तिच्याशी बऱ्याच गप्पा मारल्या. असे अनुभव खऱ्या अर्थाने माणसाला समृध्द करतात!
सिनेमा ह्या गोष्टीकडे नेहमीच एक social गोष्ट म्हणून पहिले जाते.त्यात तत्थ्य असले तरी सिनेमा हा एक वैयक्तिक अनुभव असायला हवा. निदान माझ्यासाठी तरी आहे! For me, cinema is all about what it makes you feel. Cinema is a piece of art. We should pay attention to its craft. There a quote by Rainbow Rowell from a brilliant book called ‘Eleanor and Park’. It says, “Eleanor was right. She never looked nice. She looked like art, and art wasn’t supposed to look nice; it was supposed to make you feel.” So I try to measure everything that I see against that unit. How m…

विपश्यना : एक चिंतन

विपश्यनेचा दहा दिवसांचा कोर्स करून आज पाच दिवस झालेत. याबद्दल लिहायचं हे नक्की होतं, पण गेले काही दिवस काय लिहू हे समजतच नव्हत. प्रत्येक व्यक्तीचा अनुभव हा वेगळा असतो कारण प्रत्येक व्यक्ती ही वेगळी असते. म्हणूनच मला सर्वसमावेशक असं काहीतरी लिहायच होतं. आता बसलेय लिहायला...

सर्वात आधी, विपश्यना म्हणजे काय?

स्वच्छंदी ते सात्मन्

सध्या प्रश्न हा आहे की मी पुन्हा इथे का आलेय?
मी २०१० मध्ये बारावीची परीक्षा झाल्यानंतर हा ब्लॉग लिहायला सुरु केलेला. आणि तेव्हाची कारणं ही खूप वेगळी होती. तेव्हा आतली घुसमट कुठेतरी व्यक्त व्हावी ही इच्छा होती. (VERSION - 2010)
परंतु आता विचार केल्यावर असं जाणवतंय की बरंच काही बदललंय आणि रोजच्या रोज बदलतंय. ह्या बदलांची कुठेतरी नोंद करून ठेवायला हवीये. जर तुम्ही या आधी इथे कधी आला असाल तर तुमच्या लक्षात येईल की ह्या ब्लॉगचे नाव आता ‘सात्मन्’ असे झाले आहे. पूर्वी ते ‘स्वच्छंदी’ असे होते! आणि ह्या ब्लॉग चा address meemanali.blogspot.in असा होता! आणि आता मला त्या गोष्टीची लाज वाटत होती. म्हणजे स्वतःचं नाव त्या ब्लॉग address मध्ये ठेवण्यासाठी मी (mee) केलेला अट्टाहास आता मला नकोसा वाटत होता. आता नाहीये मी तशी! मी स्वच्छंदी देखील नाहीये. होय, हे खरं आहे. आणि मला त्याचा स्वीकार करणं हे शिकायलाचं हवं. मी स्वच्छंदी विचार करत असेन, परंतु मी स्वच्छंदी वागत नाही. त्याला बरीच कारणे आहेत. स्वच्छंदी हा एक प्रकारचा escape होता बहुतेक! त्या वेळेस मी जशी आहे त्याबाबत comfortable नसल्याने स्वत:च निर्माण क…